Uyku

_DSC1113
Ne demişlerdi hatırla bakim;

“gece uyurken sakın yanına alma alışıyorlar bizimki 3 yaşına girecek hala aramızda”

“hıhı demiştim yok yapmam.” (vay be ben neymişim vol.1)

Başka hatırla hatırla;

“Valla abim de

-ağlatmak için mi çocuk yaptım sevmek için yaptım- dedi dedi çocuk başka yerde uyumuyo illa abimlerle”

“aaa yoookkk biliyorum başkası da dedi yatsın yatağında” demiştim (vay be ben neymişim vol.2)

başka başka;

Evet biliyorum herkes dedi. Sadece onlar değil. Hatta “Çocuk yayıla yayıla yatıyo biz kenarda büzüşmüş sabah bir uyanıyorum her tarafım tutulmuş” dediler. “Öyle uyunur mu yahu” demiştim. (vay be ben neymişim vol.3)

Hay dilimi eşek arıları soksun. Bütün gece sol tarafımın üstüne yatıp (ben hep sağ tarafta kapıya dönük uyur-d-um) kımıldamamak suretiyle yatmakla kasılmak arasında uyuduğum için sırtım ağrıdan çatlıyor. Anladınız di mi Çağan’ı rahatsız etmemek için ikimizde yatağın ucu ucuna hani yatağın kenarında dikiş rulosu olur ya onu sınır alıp uyuyoruz. Bu nedir ya beyfendi o kadar rahat ki br de sabaha karşı fır dolana dönemediği için sesini yükseltmek suretiyle dürtükleniyoruz. İşte o zaman hop yatağa.

Karyolasından atladığını görünce yatağı en dip seviyeye indirmiştik. Ondan sonra ısınamadı yatağa. O korkulukların uzun uzun yukarı doğru yükselmesi hoşuna gitmedi diye sanıyorum. Eskiden (aayyy bunuda mı dicektim nearaeskizaman oldu) karyolanın parmaklıklarını merdiven yapardı. Yan yatınca sanki tırnamıyormuş gibi ilerler ilerler yatağı dolaşırdı. Şimdi ise karyolaya bıraktığım anda çığlıklarla ağlamaya başlıyor. “Bu kadar alçak yatak merdivenle çıkılmaz asansör yaptırın yatayım” diyorsa da anlamıyoruz.

Uzmanlar çocuğun psikolojik gelişimi açısından ilk 1 yılın çok önemli olduğunu söylemekte. İhtiyaçları zamanında ve tutarlı bir şekilde karşılanan bebeğin kendine ve dış dünyaya ilişkin olumlu bir benlik algısı geliştirdiği belirtiliyor. Yani bu dönemde bebeğin anne ve baba ile aynı odada yatması; onların varlığı ve sevgisini yakından hissetmesi; ihtiyaçlarının hızlı bir şekilde giderilmesi bebeğin temel güven duygusunun gelişmesine katkıda bulunmakta. Ben annelik içgüdülerime göre bu zamana kadar Çağan’ın bizimle aynı odada kalmasını tercih ettim. Ancak artık görüyorum ki Çağan kendininde bir birey olduğunu, uyuduğunu ve o zamanda sessizlik, karanlık gibi ihtiyaçlarının olduğunu farkediyor. Babaaa’nın sabah alarmı onu da uyandırabiliyor, o uyurken odaya girip çıkmamız onu rahatsız edebiliyor. Sanırım bir kaç ay sonra “eyyhh yeter” deyip yorganını da kolunun altına kıstırıp yan odaya kendisi geçmek isteyecek.

Yapma alıştırma diyorlar ya ben alıştım bir kere o alışsa ne olur. Yanımıza aldığımda hemen bana dönüp kolunu da boynuma atıyor ya eriyorum resmen. Eliyle saçlarımı uzata uzata okşaması, uykuya geçtiğinde burnunu yastığıma dayaması. Kiiim ben mi şikayet ettim yok yahu gözüme uyku kaçtı sadece akşam olsa da uyusak….

09 Mart 2015