Bu neyin başlangıcı

_DSC2815Başlamıştım. Sabah erkenden uyanıp, çantamı da alıp yollara düşmüştüm. Bir çok çalışanın yaptığı gibi turnikeden geçip, asansöre ulaşmış, kg uyarısı almadan binebilmiş ve ofise varmıştım.

Ne heyecanlıydı. Tek tek eski dostları görmek, merhaba demek çok iyi gelmişti. Ayaküstü sohbetler, kiminden çocuklu hayatın en önemli tecrübesini dinlemek, kiminden çalışan anne olarak teselli duymak güzeldi. Nearaakşamoldu hiç anlamadım. Akşam koşa koşa eve geldim. Valla koştum o kapı açılıp Çağan’ı biran önce görmek için koştum. Kapı açılıpta Çağan’ı kucakladığım da bana nasıl sarıldı anlatamam. Bir bana sarıldı bir dönüp bakıcı teyzesine baktı. Derin nefes alıp iç geçirmesini ise tarif edemiyorum. Neler hissetti kimbilir o küçücük yüreğinde.

Nearaakşamolmuştu dedim ama aslında bana akşam olmak bilmedi. Çünkü o küçük kamerayı her açıp izlediğimde Çağan’ı özleyişim mi yoksa bakıcının hareketlerimi beni bir an önc eeve çekiyordu anlamış değildim. Nitekim uzun lafın kısası ben eve gelince bakıcı gitti. Ohhh valla rahatladım. İyi oldu iyi. Hadi allahaısmarladık, eyvallah, güle güle, öptüm, kib bye ikinci bakıcıyıda eskitmiş olduk.

Eskittik çünkü bir bebek yerde oyun oynarken kendin koltukta oturuyorsan asla o bebekle doğru iletişimi kuramazsın. Çünkü en sevdiğin oyuncağın önüne atılması oyun oynamak değildi. Çünkü anne babanın eve geldiği dakika arkana bakmadan gitmek yaptığın işi sevdiğini göstermiyordu. Çünkü bebekle bebekmiş gibi konuşulmamalı evet ama konuştuğunda da duygu olmalı. Velhasıl böyle saysam uzar gider. Akşam müdürümle görüştüm, dedimki sabah olsun hayrolsun bana bir kaç gün müsade edin. Elimdeki adaylara bakacağım. Yeni aday arayacağım. Biri var biliyorum ya o bizi bulacak ya biz onu. Ne mutlu bana ki hiç tereddütsüz elbette cevabı aldım. Yarından itibaren 5 günüm var. Birini bulacağız, anlaşacağız ve başlayacağız. Gün ola harman ola, gün doğmadan neler doğar değil mi?