İki yaş sendromu

Ne desem bilmem ki, geçen hafta ne anlatmışım yahu. Sanki bu haftayı yaşayan benle, geçen hafta o yazıyı yazan aynı değil. Ya da biri Çağan’ı almış yerine bunu bırakmış. Bu hafta Çağan bambaşka bir çocuk oldu. Şu an tam 15 ay 15 günlük. Yani ne bileyim bu kadar erken 2 yaş sendromuna girmiş olabilir mi diye kara kara düşünüyorum._DSF4319

Çağan hala saç çekmeye devam ediyor. Cumartesi sabahı daha kargalar uyanmadan (anladınız değil mi beni) saat 6’da uyandı. Bende tamamen alt kat komşumu düşünerek yatağa aldım Çağan’ı. Biraz gerinme, esneme hareketleri, biraz ellerimizle oynama derken oyalanır uykumuz açılır dedim. Çağan’ın eli bir ara babaaa’nın saçlarına gitti ama okşuyor. Sonra parmaklar hafif hafif uzandı ve saç çekmeye döndü. Elini alıp ona sakin sakin yapmamasını anlatıyordum ama nafile yaptıkça yaptı. En son babaaa’nın sesini yükselterek bağırmasıyla eli havada kaldı. O an sadece bana baktı dudaklarını ağlamaklı büktü, sessiz iç çekerek gözlerinden yaşlar süzüldü ama ağlamadı. 30 saniye kadar gözlerini kaçırarak bana baktı. Ben sadece sakinliğimi koruyup neden yapmaması gerektiğini anlatmaya devam ettim. Onun bu halini uzun süredir görmemiştim çok gaddarca belki ama çok hoşuma gitti. İçimden gülmek geldiyse de tuttum kendimi.

Kahvaltıya geçtiğimizde sakin sakin herkes yemeğini yiyor, ordan burdan konuşuyoruz gün içinde neler yaparız falan. Birden yanağıma birşey yapıştı. Islak ıslak tişörtüme düştü. Çağan domatesi yemiş yemiş kabuğunu suratıma fırlatmış. Sonra peynirin bir bölümünü, sonra ekmeği. Sadece “biz bunları çatalla yiyoruz bak yerlere atmıyoruz” diyerek yemeğime devam edebildim.

Zar zor giyinip dışarı çıkabildik. Bir fotoğraf sergisini gezmeye gidiyoruz ama Çağan çocuk arabasına oturmuyor. Arabaların işlek olduğu bir cadde olduğundan onu serbest bırakamadım kucağıma alıp hızlıca gitmeyi düşünüyordum taki kıvrak hareketlerle avuçlarımdan kayıp gidene dek. Yere indirip elinden tutarak yürümeye çalıştım ama elini de tutturmadı başladı tepinmeye. Yere yattı ayaklarını yere vura vura, döne döne bağırarak tepindi. Şaşkın halde onun o hallerini izledim. Müdahale etmedim bekledim. Neydi şimdi bu? 2 yaş sendromu mu?_DSF4361

İki yaş sendromu

O sırada yoldan geçen motorsiklet kurtarıcım oldu, gürültüsüne dikkati dağıldı, toparlanıp kalktık yerden. Fotoğraf sergisinin olduğu galeri uzun koridor ve birkaç odadan oluşuyordu. Çağan sonunda istediğine ulaştı ordan oraya koştu durdu. Sıra kitapçıya gelince bende film koptu. Ne güzelde girmiştik kitapçının kapısından, yeni çıkanlar, çok satanlar, indirime girenler. Sırayla geziyorduk rafları taki o üzerinde köpek fotoğrafı olan kitabı görene kadar. Çağan kitabı eline almak istedi, izin vermedim. Herkesin içinde yırtmasından korktum, yırtsa birşey değilde “insanların ne biçim çocuk yatiştiriyorlar” demesinden, o teyzenin çıkıp “herşeyi elletmesene” demesinden korktum. Çağan’ı kucaklayıp dışarı çıktım, bir yandan da neden kitabı eline almasına izin vermediğimi anlatıyorum. Çağan çığlık kıyamet, cadde inliyor. Yaşlıca bir amca neden ağladığını sordu. Uykusu geldi dedim. Çağan yere inmek, kitapçıya gitmek için kucağımda kıvranıyordu. Bir ara alnıma doğru kafa attı. Bu hareketi biliyorum. Engellenince başvurduğu bir tepki. Baktım olmayacak hadi gir al kitabı dedim, içeri girdik. Kitabın olduğu rafa koşarak bir gidişi vardı görmeniz lazım. Kitabı buldu, eline aldı ve yere oturup önüne koydu. Haof, haof diyerek defalarca köpeği taklit edip fotoğrafını gösterdi. Her defasında “evet çok güzel köpek, bize haof diyor” vs. diye diye kitabı elinden almaya kalktım. Nafile sarıldı kitaba. Napıcaz şimdi? Kitabı almayacağız değil mi? Ben ne yaptıysam olmadı. Babaaa kucağına aldı. Yavaş yavaş ilerlemeye başladık. Başka şeyleri gösterme, dikkat dağıtma derken “aa ne varmış” hop aldık kitabı elinden çıktık. Bu kadarı bana yeter dedim koştura koştura eve geldik.

Şimdi bütün bu belirtiler ışığında evet Çağan kendisinin farkında, benlik duygusuyla hareket ediyor ve yaptığı hareketlere alacağı tepkiyi ölçüyor. İyi hareketleri onaylarken, kötülere tepkisiz kalarak onun yaptıklarını devam ettirmemesi için dua ediyorum. Ama ya alışırsa, biz engel olmadıkça daha çok yaparsa demekten kendimi alamıyorum. Ben şimdi bu konulara biraz kafa yoracağım. Belki bana verecek bir tavsiyeniz vardır lütfen paylaşın.

Daha kırk fırın ekmek yemen lazım sevgili Dilek. Öyle yaptım bak şimdi böyle oldu demekle olmuyormuş bu çocuk yetiştirmek. 2 yaş sendromu böyle pabucunu ters giydirirmiş. Ben ettim siz etmeyin diye diyorum.